دستگاه آب شیرین کن آب دریا

آب شیرین کن آب دریا و آب لب شور

توسعه شهر نشینی در کنار تغییرات اقلیم و کاهش منابع آب شرب در سرتاسر دنیا ضرورت وجود یک فناوری قابل اعتماد جهت شیرین سازی آبهای شور خصوصاً آبهای دریا را بیش از پیش مشخص نموده است. تا کنون تنها سه فناوری اسمز معکوس، تقطیر حرارتی و الکترودیالیز برای شیرین سازی آب دریا به صورت اقتصادی توسعه یافتند که مطابق بررسی ها و مطالعات مختلف در سالهای اخیر فناوری اسمز معکوس در شرایط یکسان از منظر اقتصادی فناوری برتر شیرین سازی آب دریا می باشد.

نمک زدایی به عنوان یک فرآیند مقرون به صرفه جهت تامین آب شیرین مورد نیاز در مناطق گرمسیری  و مناطقی که با کمبود آب شرب مواجه هستند مورد استفاده قرار می گیرد. اسمز معکوس بر پایه انتقال جرم با استفاده از غشای نیمه تراوا و نیز فشار هیدرواستاتیک، فرایندی است که به طور وسیع در تولید آب آشامیدنی از آب دریا و یا آبهای زیرزمینی و سطحی شور مورد استفاده قرار می گیرد.

اگرچه فناوری اسمز معکوس، فناوری برتر در تولید آب شیرین از آب دریا می باشد. لیکن طراحی و بهره برداری از واحدهای اسمز معکوس نیازمند تخصص و تجربه لازم برای حصول به هزینه های سرمایه گذاری و بهره برداری بهینه می باشد. جانمایی های متنوعی برای واحدهای شیرین سازی به روش اسمز معکوس وابسته به شرایط و محیط آب خام وجود دارد. ولی مهمترین هدف دستیابی به حداقل انرژی و هزینه برای تولید آب شیرین می باشد که در غیاب تخصص و تجربه این مهم محقق نخواهد شد.

برای حصول طول عمر بهینه برای ممبرانهای اسمز معکوس، تمامی آب شیرین کن ها باید به وسیله پیش تصفیه مناسب تجهیز و محافظت شوند. علاوه بر این بخش تصفیه نهایی آب تولیدی توسط سیستم اسمز معکوس در مصارف آشامیدنی،  جهت حصول کیفیت آب با شرایط مطلوب بایستی در نظر گرفته شود.

بکارگیری پیش تصفیه مناسب در تاسیسات شیرین سازی آب به روش اسمز معکوس درافزایش طول عمر، کارکرد بهینه تجهیزات، کیفیت و کمیت آب تولیدی تاثیر گذار است.

بر اساس کیفیت آب تولیدی مورد نیاز، دما و شوری آب، سیستم اسمز معکوس می تواند به صورت یکبار گذر و یا دو بارگذر در نظر گرفته شود. در اغلب موارد، استفاده از سیستم یک بار گذر جهت دستیابی به کیفیت مطلوب آب آشامیدنی بر اساس استاندار اروپا برای غلظت عنصر بور(یک میلی گرم در لیتر) مناسب می باشد. در صورت نیاز به دستیابی به غلظت بور براساس استاندارد سازمان بهداشت جهانی(5/0 میلی گرم در لیتر)، پیش بینی گذر دوم برای واحد اسمز معکوس ضرورت پیدا می کند.

سیستم بازیافت انرژی(Energy Recovery) به عنوان یک عامل تعیین کننده در مصرف انرژی به شمار می رود که با توجه به شرایط زیست محیطی و هزینه انرژی مصرفی در محل، لحاظ میشود.

سیستم دفع پسابهای تولیدی، به عنوان یک مسئله زیست محیطی و اقتصادی به خصوص در مناطقی که گونه های حیوانی و گیاهی نسبت به افزایش شوری آب دریا حساسیت بیشتری دارند، قابل توجه میباشد و بایستی براساس نیازمندیهای پروژه و شرایط حاکم بر آن مورد مطالعه قرار گرفته و طراحی شود.

بکارگیری تکنولوژیهای به روز و بهینه سازی شرایط تولید آب با کیفیت مطلوب با حداقل هزینه، از مزایای چشمگیر بکارگیری سیستم اسمز معکوس تامین شده توسط شرکت فران می باشد.

شرکت فران توانایی طراحی، تامین و ساخت بهینه ترین فرآیندها و سیستم های موجود جهت نمک زدایی آب دریا و سایر آبهای شور زیر زمینی و سطحی با بکارگیری سیستم اسمز معکوس به صورت پروژه های کلید در دست از برداشت آب خام تا مخازن ذخیره آب را داراست.

سیستم پیش تصفیه:

کارایی سیستم پیش تصفیه آب ورودی به سیستم اسمز معکوس، به صورت مستقیم به منبع تأمین آب و کیفیت آن وابسته میباشد، و از آنجایی که میزان بالای ذرات جامد معلق، ذرات کلوییدی، رشد میکروارگانیسمها در آب خام به دلیل ایجاد گرفتگی غشای ممبرانها هزینه های اولیه و جاری زیادی را به پروژه تحمیل میکند، در نظر گرفتن یک سیستم پیش تصفیه مناسب به عنوان یک عامل تعیین کننده در عملکرد سیستم اسمز معکوس بایستی مورد توجه قرار گیرد.

در نظر گرفتن سیستم پیش تصفیه نامناسب و ناکارآمد بیشترین تاثیر را در افزایش گرفتگی ممبران و در نتیجه افزایش دفعات تعویض ممبران و افزایش میزان استفاده از مواد شیمیایی دارد از اینرو در شرایط گرفتگی ممبرانها، میزان آب تولیدی و کیفیت آن کاهش و میزان نمک عبوری از ممبران افزایش می یابد و تمامی موارد ذکر شده که در نتیجه عدم بکارگیری سیستم پیش تصفیه مناسب رخ میدهد باعث افزایش هزینههای بهره برداری و نگهداری سیستم میشود.

هدف اصلی یک سیستم پیش تصفیه مناسب، کاهش عوامل ایجاد کنندهی گرفتگی در آب خام ورودی نظیر ذرات کلوییدی و ذرات معلق و همچنین جلوگیری از ایجاد رسوبهای شیمیایی و بیولوژیکی جهت دستیابی به شرایط پایدار و طولانی مدت استفاده از ممبرانهای اسمز معکوس میباشد و اساس انتخاب سیستم پیش تصفیه مناسب جهت دستیابی به این هدف دو فاکتور شاخص اندازهگیری سیلت(SDI) و کدورت می باشند.

شاخص اندازه گیری سیلت به عنوان معیار اندازهگیری لجن به عنوان یک فاکتور اساسی در تعیین میزان پتانسیل گرفتگی ممبرانها توسط تولید کنندگان مورد استفاده و مدت زمان گارانتی غشا، بر اساس آن تخمین زده می شود.

میزان مجاز SDI کمتر از 3 در 95 درصد مواقع و کمتر از 4 برای 100% مواقع میباشد، هر چقدر میزان SDI ورودی کمتر باشد، میزان مصرف انرژی، مواد شیمیایی مصرفی جهت شستشوی ممبران و دفعات تعویض ممبران کاهش می یابد .

در اندازه گیری کدورت آب، پرتوهای نور ساطع شده توسط ذرات معلق و جذب شده توسط ذرات رنگی حل شده در آب، مشخص میشود، و به دلیل سهولت اندازهگیری کدورت، استفاده از این فاکتور در تعیین میزان حذف آلایندهها در پیش تصفیه متداول تر می باشد.

 بخش‌های دیگر